men zegge het voort

zegges! op een of andere manier vindt fotojanus dat prachtige dingen. ten gevolge daarvan kan u waarschijnlijk elk jaar een zeggebeeld bewonderen alhier. dit jaar was het er nog niet van gekomen. tot ik dit beeld tegenkwam, ergens in het hongarije-mapje. deze kon u toch niet onthouden worden: zwarte zegge...men zegge het voort!

margrietendans

Een foto komt nooit alleen! fotojanus is daar nu wel van overtuigd. op een blauwe, zonnige lang-weekend-dag, lag fotojanus op zijn rug in zijn verdorde pelouze fotoots te maken van de margrieten, die welig tieren in het pronkstuk wat ten huize fotojanus tuind pleegt genoemd te worden. Des avonds, bij het raadplegen van faceboek, bleek een veel eminenter fotograaf op hetzelfde moment op hetzelfde idee gekomen te zijn. de foto van fotojanus staat hierboven, de foto van de eminentere fotograaf vind je op zijn blog

droogtebloeier

vorige week trok fotojanus er op uit in eigen regio, gewapend met verrekijker, libellengids en fototoestel. zuid-west-vlaanderen ligt er droog bij. Zo droog dat de associaties met zuiderse landen niet ver weg was. maar hier en daar zijn er dapperen, die de droogte weerstaan, en die eigenzinning en koppig besluiten om toch gewoon door te gaan met het leven. zoals dit kleine plantje, waarvan de naam me volledig onbekend is. te midden te verdorde grassen, voor een bramenstruik die probeert er het beste van te maken, stond dit ding klein en tevens koppig te wezen!

rood mos

het kunnen niet altijd vlinders zijn, of motten! maar op zoek zijnde naar vlinders of motten komt een mens soms iets anders tegen, wat fotografeerwaardig is. een week of twee geleden vertoefde fotojanus in dardennen, inderdaad om de vlinders aldaar met mijn aanwezigheid te vereren. het was er warm, het was er al een tijdje warm en dus was het er droog. zo droog, dat het mos van kleur was veranderd!

hoornaarnvlinder

fotojanus lag vorige week ergens in de ardennen plat op de buik om vlinders te fotograferen toen zijn lodderig oog op het beest op de foto viel. het beest op de foto is een nachtvlinder! geen stekend, bangmakend beest, maar een onschuldige nachtvlinder die zijn onschuld tracht te verbergen door er uit te zien als iets wat angstaanjagend is: een hoornaar! op zich is het beest niet al te zeldzaam, maar het moet gezegd dat dit de eerste keer was dit ik een hoornaarvlinder mocht waarnemen. waarvoor dank!

oostelijk gevlinderte

af en toe mag een mens eens iets aanschouwen wat hij/zij nog nooit mocht aanschouwen. reden voor het "nieuwe soorten-gevoel", ofte "lifer-ervaring", zoals het wellicht nu genoemd wordt. fotojanus vindt "nieuwe soort" leuker klinken dan "lifer", maar een mens (zelfs fotojanus niet) houdt de evolutie van de taal niet tegen. nu, daarover wou ik het met u eigenlijk niet hebben. de laatste maanden mocht ik enkele malen het "vlinder-nieuwe soorten-gevoel" door mij laten stromen. eerst bij de waarneming van de zuidelijke pijpbloemvlinder (eerste waarneming was in italië, maar de foto is uit hongarije), en een tweede keer bij onderstaand beest: de oostelijke vuurvlinder. u ziet madam de vuurvlinder. meneer wou niet poseren. toch niet voor fotojanus

skyline

fotoots maken is af en toe een overschatte bezigheid. voorwaar een boude uitspraak! echter, fotoots maken is af en toe toch gewoon buiten zijn, in het gras liggen naast een rietkraag, genieten van de zon en van de wind, op tijd de ogen open doen en op het knopje drukken. toch? aan het lichtspel dat af en toe te zien is, kan geen kunstmatig licht, opgewekt door ingewikkelde flitsopstellingen tippen. zeg dat fotojanus het gezegd heeft!