parelmoeren pracht

Vlinders kunnen mooi zijn. Wat zeg ik: vlinders kunnen schitterend zijn! kijk maar eens naar de foto! en zeg het me na: Vlinders kunnen schitterend zijn!

evenwichtsoefening

Vorige week trokken we met een bende enthousiaste gelijkgestemden naar het zuiden des lands, ten einde aldaar de vlinderbiodiversiteit met onze eigen ogen te gaan aanschouwen. wegens het woordje gelijkgestemden is belangrijk, werd er niet alleen naar vlinders gekeken, er werd af en toe ook oorverdovend geklikt. deze aaardbeivlinder stond model voor een veelvoud aan fotografen. in mijn geval is dit weer van verre getrokken. belofte maakt schuld, en de zoomlens bleef op het toestel zitten. fotojanus is eigenlijk verwonderd dat het beestje niet van zijn plant viel. het was voorwaar een evenwichtskunstenaar!

dambordje

fotojanus zou dit jaar de uitdaging aangaan om eens wat beestjes in hun biotoop te fotograferen. al dat macrogeweld levert wel prachtige plaatjes op, maar een uitdaging is een uitdaging! en dat het niet simpel is, dat heeft fotojanus geweten. deze komt een beetje in de buurt van wat de bedoeling was. in de buurt dus...de uitdaging is nog niet volledig voldaan. wordt dus hopelijk vervolgd!

mooi...

een vlinder kan toch mooi zijn....

kalkgraslanddikkopje

om een of andere manier zijn die kleine bruine vlindertjes mooi. een uitdaging om te fotograferen, dat wel! ze zitten nooit stil! en als ze stil zitten, dan zitten ze zo dicht bij de grond dat de achtergrond een ramp wordt. deze wou echter meewerken. fotojanus moest ongeveer zijn fototoestel ingraven om toch met een propere achtergrond te kunnen werken, maar is echt wel tevreden over het resultaat. o ja, dit is een kalkgraslanddikkopje!

aarbeivlinderprofiel

voor wie zich afvroeg hoe het vlindertje uit de vorige post er echt uitzag: deze foto! het is een klein beestje dus! maar wie een beetje blijft kijken, ziet dat klein ook best fijn kan zijn. blijven kijken dus!

vlinder-blik

als het een beetje meezit met het weer, en met de bezigheden, trekt fotojanus rond 1 mei richting dardennen, waar de voorjaarsbloeiers nog bloeien, en waar een mens al eens een vlinder kan zien die in de fotojanus-omgeving niet onmiddellijk waar te nemen is. zoals aardbeivlinders, bijvoorbeeld. met een beetje geluk zijn die beestjes nog niet opgewarmd, en zijn ze willens nillens bereid tot uitgebreid poseren. het enige probleem is om ze te vinden, in een positie die toelaat om er iets origineels mee te doen.  deze zat perfect! en ere wie ere toekomt, fotojanus jr. was de eerlijke vinder van dit aardbeivlindertje. waarvoor heel veel dank!

habitat

fotojanus heeft soms het idee dat het makkelijker is om een macro-opname te maken van dagvlinders, dan een beeld te maken van een dagvlinder in zijn biotoop. zo een fotootje waaruit je kan afleiden of het beest in het gras zat, of op een struik, of in een boom. dat zou nu wel eens het doel voor dit jaar kunnen zijn. niet dat er geen "echte" macros meer gaan komen. het bloed kruipt nu eenmaal waar het kan kruipen. Edoch, dat biotoop zal er af en toe ook opstaan. zoals hier bijvoorbeeld.

bruin blauwtje a la francaise

fotojanus is opnieuw in het land, en vast van plan verder te doen, waar hij u achterliet! bij de fotoots, her en der gemaakt in de weide wereld. deze werd gemaakt in frankrijk, alwaardaar fotojanus naartoe trok om zich te onttrekken aan de twijfelachtige weersomstandigheden hier te lande. hitte, een serieus actieve 2 jarige mini-fotojanus, en het aangeboren vermogen tot niets doen van fotojanus zelve, resulteren in het ontbreken van bergen fotografische wonderen. maar dit bruin blauwtje mocht u toch niet onthouden worden. in frankrijk of hier, het blijven propere vlinderkes!

icarusvrouwtje

fotojanus is in kongee! dat wordt traditioneel gevierd met een tripje richting viroin, en ook dit jaar zo dat zo zijn. echter, de weergoden in de viroin werkten helemaal niet mee met het vakantiegevoel dat zo sterk aanwezig was in de innerlijke fotojanus. na regen komt echter het stilzittende vlindertje, en dan is fotojanus nooit ver weg!

oostelijk gevlinderte

af en toe mag een mens eens iets aanschouwen wat hij/zij nog nooit mocht aanschouwen. reden voor het "nieuwe soorten-gevoel", ofte "lifer-ervaring", zoals het wellicht nu genoemd wordt. fotojanus vindt "nieuwe soort" leuker klinken dan "lifer", maar een mens (zelfs fotojanus niet) houdt de evolutie van de taal niet tegen. nu, daarover wou ik het met u eigenlijk niet hebben. de laatste maanden mocht ik enkele malen het "vlinder-nieuwe soorten-gevoel" door mij laten stromen. eerst bij de waarneming van de zuidelijke pijpbloemvlinder (eerste waarneming was in italië, maar de foto is uit hongarije), en een tweede keer bij onderstaand beest: de oostelijke vuurvlinder. u ziet madam de vuurvlinder. meneer wou niet poseren. toch niet voor fotojanus

nog reisvlinders

fotojanus zag in de bergen in frankrijk de knoopkruidparelmoer! dit resulteerde in groot gestreel van eigen ego (fotojanus behoort tot het selecte clubje van z-w-vlamingen die de knoopkruidparelmoer hebben gezien) en oprechte bewondering voor de schoonheid van dat beestje. en een vruchteloze poging om de schoonheid in een foto echt tot zijn recht te laten komen. maar de foto wordt hier toch publiekelijk gemaakt: fotojanus heeft een foto van de knoopkruidparelmoer, en laat diegenen naar voor komen die hetzelfde kunnen beweren!

het beestje hieronder is de keizersmantel. tot nu toe slaagde fotojanus er niet in om dit beestje lateraal en proper op de sensor te krijgen. heden ten dage kunnen we zeggen dat er een vordering is gemaakt in deze. heden ten dage kunnen we tevens stellen dat er in deze nog wat werk aan de winkel is...

vlinderbergen

fotojanus wilde in frankrijk wel eens een berg bestijgen. in de omgeving leende de pic de canigou tot wilde dromen, wegens vrij hoog (meer dan 2700 meter), en vermeld in zowat elk boek dat je vertelt waar je moet gaan om leuke vogels/vlinders waar te nemen in die regio van frankrijk. nu, te voet dat ding omhoog gaan was geen optie, gezien de kinderwagen die op onze uitstapjes een broodnodig attribuut vormt. maar op gemotoriseerde wijze valt het massief van de canigou ook te verkennen. en hier en daar zijn skitterende landschappen te bewonderen, en net iets andere vlindersoorten dan in de omgeving, getuige deze spaanse koningspage, die te herkennen is aan het feit dat de costa (voorste ader in de vleugel) geel gekleurd is. je moet het maar weten dat je er naar moet kijken, heeft fotojanus daar gemerkt.

bleek blauwtje

wie nu naar de dardennen trekt, en een beetje zijn best doet om op een kalkhelling terecht te komen, kan er niet naast kijken: het vliegt er tjokvol met bleke blauwtjes. het vliegt er zelfs zo vol, dat er geen plaats genoeg is in de lucht en daarom moeten sommige beestjes blijven zitten, tot er weer plaats is. en ondertussen kunnen ze gefotogrageerd worden!

terug van weggeweest

fotojanus is voor een tijdje terug van weggeweest! eerst was er het congres, dan was er het bluesfestival in peer, en op de tiende dag moest fotojanus jr. afgehaald worden van zijn eerste jnm kamp. het deed fotojanus deugd om te zien dat de jnm daadwerkelijk de jnm gebleven is! en om dat te vieren, en omdat ik recentelijk geen nieuwe portretten gemaakt heb: een vlinderken gefotografeerd in de viroin, ergens in de maand juni. vanaf morgen wordt het toestel weer ter hand genomen, en zullen er hopelijk recente verwezenlijkingen de openbaarheid worden ingestuurd!

alweer...een heideblauwtje

een mens maakt wat mee! fotojanus zou vandaag superactief bezig zijn! er waren tal van buitenactiviteiten gepland, maar die vallen nu redelijk in het water. het alternatief laat zich raden: fotoots bekijken van eerder safaritochten doorheen de schone vaderlandse natuur, op zoek naar iets dat waarvan te vermoeden valt dat de lezer dezes het misschien een beetje zou kunnen appreciëren. er werd iets gevonden, denkt fotojanus dan zo.

koekoek!

fotojanus trok een paar weken geleden met nikon, sigma en flits naar de viroin. het duurde echter tot vandaag voor er in het drukke schema een gaatje werd gevonden om de fotoots van die bewuste dag eens te bekijken. Als vlinderliefhebber was fotojanus die dag een beetje ontgoocheld, wegens het was niet warm genoeg en er vloog niet al te veel dat het lepidopterhartje van fotojanus kon doen opspringen. als fotograaf werd er wel genoten. de beestjes zaten zodanig stil dat het geen probleem was om ontzettend dicht te geraken. dit madammeke heideblauwtje kwam ook even piepen!

icarusblauwtje

een mens moet zijn klassiekers kennen. fotojanus probeert soms de zaken "anders" weer te geven, maar er zijn zo van die momenten dat een beeld zo mooi en zo rustig is, dat de klassieke weergave de beste is. zoals in dit geval bijvoorbeeld. dit icarusblauwtje vroeg er om om "gewoon" te worden geportretteerd. en aan dat verzoek heeft fotojanus volgaarne voldaan...

purperen parel

fotojanus wil wel al eens een vlindertje fotograferen, en zoekt daarbij soms naar een "iets ander" standpunt. maar soms zijn die vlinders zo mooi, dat dat andere standpunt voorbij gaat aan de schoonheid van het beest. vandaar dat klassieke beelden ook op het repertoire mogen staan. zoals dit beeld, van een purperstreepparelmoervlinder. wat een kleur!

dag pauwoog

fotojanus probeert al een tijdje om een proper fotoke te maken van een dagpauwoog. geen gewone foto, maar eerder iets wat ervoor zorgt dat de foto iets speciaals heeft. nu, dagpauwogen zijn wat betreft niet simpel. de vele kleuren in de vleugels zorgen er voor dat een deftige belichting, in combinatie met een "moeilijk" standpunt niet zo simpel is. tot ik vorige week dit portretje kon maken. het is toch iets anders, niet?