orchideeën dans

Het is zomer! Vakantie! Tijd om te dansen! Zoals deze orchideeën...

kleur

fotojanus ging vandaag met de vrienden van de insectenwerkgroep op stap, om libellen te inventariseren en ook om de moeilijk te vinden sleedoornpage toch waar te nemen. het viel op dat er eigenlijk maar weinig planten meer staan te bloeien. de sleedoornpage namen we niet waar, veel libellen eigenlijk ook niet, fotoots werden er ook niet genomen. om toch wat kleur in het leven te brengen: deze prent van een maand of twee geleden. wikke in de groene long.

tegenlicht

een mens kan al eens bij avondlicht gaan fotograferen. iemand die het kan weten heeft ooit gezegd dat avondlicht het beste licht is om planten te fotograferen. zou kunnen kloppen. deze is met avondlicht gemaakt, en tegen licht. fotojanus is tevreden met het resultaat. dat van dat avondlicht is genoteerd. voor nog eens...

aangebrande orchis

een maandje terug, een kalkhelling ergens in de ardennen. fotojanus hoopt er een kalkgraslanddikkopje te fotograferen. dat lukte ook, zie vorige foto op deze blog. echter, pas aangekomen in het gebied, werd fotojanus aangeklampt door een limburgse medemens, die al een paar uur op zoek was naar aangebrande orchissen. fotojanus wist ze echter niet staan. toen het vlindertje uiteindelijk gefotografeerd was, had de orchideeën-fan zijn doel gevonden. en hij maakte me er meteen deelgenoot van. het resultaat ziet u hierboven. opgedragen aan die limburgse medemens, die zijn enthousiasme graag deelde. en zo heeft fotojanus het graag!

sfeer

een mens die buitenloopt kan al eens gepakt worden door de sfeer die er hangt. zo ook fotojanus. die sfeer vastleggen is en blijft een uitdaging. deze foto werd gemaakt ergens in het begin van de late namiddag, net op het moment dat fotojanus dacht naar het thuisfront terug te keren om aldaar het gezelschap van een omer op te zoeken. die omer bleef echter nog een tijdje in de koelkast staan. portretten trekken komt eerst!

men zegge het voort

zegges! op een of andere manier vindt fotojanus dat prachtige dingen. ten gevolge daarvan kan u waarschijnlijk elk jaar een zeggebeeld bewonderen alhier. dit jaar was het er nog niet van gekomen. tot ik dit beeld tegenkwam, ergens in het hongarije-mapje. deze kon u toch niet onthouden worden: zwarte zegge...men zegge het voort!

droogtebloeier

vorige week trok fotojanus er op uit in eigen regio, gewapend met verrekijker, libellengids en fototoestel. zuid-west-vlaanderen ligt er droog bij. Zo droog dat de associaties met zuiderse landen niet ver weg was. maar hier en daar zijn er dapperen, die de droogte weerstaan, en die eigenzinning en koppig besluiten om toch gewoon door te gaan met het leven. zoals dit kleine plantje, waarvan de naam me volledig onbekend is. te midden te verdorde grassen, voor een bramenstruik die probeert er het beste van te maken, stond dit ding klein en tevens koppig te wezen!

vogelmelk

fotojanus had de eer en het genoegen om een kleine week de streek rond hortobagy in hongarije te mogen verkennen! en ik wens u van ganser harte de zelfde eer en hetzelfde genoegen toe! de streek is werkelijk adembenemend. fotojanus keek er met open mond naar sakervalken, keizerarenden, arendbuizerds, roodpootvalken, baltsende kemphanen, witwangsterns,witvleugelsterns, grote trappen...en ook naar deze vogelmelk!

katjes

fotojanus is een tevreden mens! de zon schijnt, er wordt gebloeid, de boomblauwtjes fladderen weer rond, er zitten motten in de mottenval...aangezien de fotoots die dit weekend gemaakt zijn, nog niet aan een kritische eerste blik onderworpen zijn (de ronde van vlaanderen, nietwaar?), en aangezien dit beeld van een paar weken geleden de openbaarheid nog niet had bereikt, deze katjes. ik kan er van genieten, van die katjes...en hoop van u hetzelfde!

winterlente

als fotojanus zijn klassiekers nog kent, zullen de meisjes binnenkort hun kuiten ontbloten. de temperaturen zijn heden ten dage nog niet echt on-winters, maar de zon zorgde voor sfeer en voor licht, en straks spingt al dat moois open! met knallen!!

lisdodde

er zijn zo van die momenten, waarop de zon door de grijsheid breekt, en als dat dan nog eens gebeurt op een vrij laat moment in de namiddag, dan zijn er schitterende kleuren te zien. dat gebeurde vorige week, en fotojanus was én net buiten, én net vergezeld van fototoestel en trouwen 105mm sigma lens. deze lisdoddes stonden prachtig warm-getint te wezen...en fotojanus vind lisdoddes sowieso al skitterende vertegenwoordigers van het plantenrijkdom. vandaar deze foto! een eerbetoon aan de lisdodde!

beukengloed

fotojanus loopt zo hoog op met de kleuren van meidoorn in de herfst, dat er zou kunnen vergeten worden dat ook andere bomen een immens kleurenpalet kunnen tentoonspreiden. zoals deze haagbeuk bijvoorbeeld. ook uit mijnen hof...

gloed!

beweren dat fotojanus een fan is van het concept "herfst", is een Lange Wapper te ver. maar elk voordeel hep zijn nadeel, sprak een wijze voetballer ooit. en dat deze wijsheid een deel van waarheid bevat, blijkt uit het feit dat fotojanus wel een fan is van herfstkleuren. zeker de kleuren die teruggevonden worden bij de meidoorn. of niet, soms?

teunisbloem revisited

fotojanus gaat varen! de noordzee roept, de geur van de zee, de wind, het weeë gevoel in de buik bij opkomende zeeziekte....en hopelijk een paar fotookes die uw ogen kunnen verblijden! voorlopig nog eentje uit mijn teunisbloemstudie...dezelfde bloem als een post of twee geleden, maar dan een dag later gefotografeerd. zat de teunisbloem wel niet onder het stof zekers...

tuinpracht

vandaag ging fotojanus op bezoek bij de tentoonstelling van deze meneer
die het snode plan heeft opgevat om 1 mijl natuurfotoots aan elkaar te hangen. de eerste 22 meter zijn een feit, en fotojanus wil hierbij opmerken dat ze een prachtig feit zijn. ondertusssen zijn ook in de tuin prachtige feiten te bewonderen. deze ijzerhard bijvoorbeeld. die elegantie! die lijnen! die vormen! die kleuren!

hondskruid

een plant met een beestennaam...voor een individu die er maar niet in slaagt planten en namen met elkaar te verbinden is dit een godsgeschenk. fotojanus behoort tot die bevolkingsgroep wiens neuronen er niet in slagen om planten en plantennamen aan elkaar te koppelen. tot er een beest in voorkomt: hondsdraf! herkent fotojanus uit de duizend! vliegenzwam: wil ook wel lukken. en hondskruid is nu een van die dingen waarvan fotojanus zelfs beseft dat het ding behoort tot de orchideeën.

robert?

toen fotojanus en de zijnen het stulpje waar ze nu wonen in gebruik namen, was de tuin voor het grootste deel bedekt met terrastegels en klinkerkes. het enige wilde plantje dat er overleefde was het onderwerp van de foto van vandaag. op heden zijn de terrastegels grotendeels verdwenen, en wordt de tuin wilder en wilder. en het wilde plantje neemt meer en meer plaats in. ergens, heel ver in het achterhoofd van fotojanus doemt af en toe het spookbeeld van het verplicht aan te leggen herbarium, ten tijde van de eerste kandidatuur biologie. "de eerste kandidatuur", het is ondertussen al een begrip dat naar de geschiedenisboeken is verwezen...maar, ergens in dat herbarium zat hetzelfde plantje, en ik geloof dat ik het robertskruid had genoemd...

margrietje

het lang weekend zit er op! een weekend waarop fotojanus zich door de eerste felle zon liet verbranden (maar dat is nodig om vervolgens te kunnen bruinen, zegt een oud vlaams spreekwoord), een flink aantal vlindersoorten waarnam, zich aan de combinatie clapton/winwood ging vergapen en met de tokina 11-16 naar buiten kwam om eens een plant op de sensor te zetten. voorwaar een schoon weekend!

zig zag

soms kan een mens rondlopen in de natuur, en getroffen worden door een simpele, edoch mooie vorm. zoals deze zigzag - in volle ontluiking tot meerder eer en glorie van wat later groot en waarschijnlijk minder treffend zal zijn. vandaar: vastgelegd voor het nageslacht en gedeeld met al mijn fans!

copycat

een mens moet het warm water niet willen uitvinden. een mens mag gerust zijn ogen gebruiken om te leren van wat een ander mens beter kan. zo kijk ik regelmatig naar de fotoots van deze mens. soms probeer ik hem ook eens na te doen, meestal met minder succes, maar zeker toch met evenveel plezier. ik zou er toch graag eens in slagen om een deftige foto te maken van een boom/meerdere bomen van vanonderen.een deftige foto zeg ik, geen banaliteiten. tot nu toe slaagde fotojanus alleen maar in banaliteiten, maar met deze foto werd toch een stap(je) in de goede richting gezet. nu maar hopen dat er nog stapjes gaan volgen. jullie worden op de hoogte gehouden!