hoornaarnvlinder

fotojanus lag vorige week ergens in de ardennen plat op de buik om vlinders te fotograferen toen zijn lodderig oog op het beest op de foto viel. het beest op de foto is een nachtvlinder! geen stekend, bangmakend beest, maar een onschuldige nachtvlinder die zijn onschuld tracht te verbergen door er uit te zien als iets wat angstaanjagend is: een hoornaar! op zich is het beest niet al te zeldzaam, maar het moet gezegd dat dit de eerste keer was dit ik een hoornaarvlinder mocht waarnemen. waarvoor dank!

oostelijk gevlinderte

af en toe mag een mens eens iets aanschouwen wat hij/zij nog nooit mocht aanschouwen. reden voor het "nieuwe soorten-gevoel", ofte "lifer-ervaring", zoals het wellicht nu genoemd wordt. fotojanus vindt "nieuwe soort" leuker klinken dan "lifer", maar een mens (zelfs fotojanus niet) houdt de evolutie van de taal niet tegen. nu, daarover wou ik het met u eigenlijk niet hebben. de laatste maanden mocht ik enkele malen het "vlinder-nieuwe soorten-gevoel" door mij laten stromen. eerst bij de waarneming van de zuidelijke pijpbloemvlinder (eerste waarneming was in italië, maar de foto is uit hongarije), en een tweede keer bij onderstaand beest: de oostelijke vuurvlinder. u ziet madam de vuurvlinder. meneer wou niet poseren. toch niet voor fotojanus

skyline

fotoots maken is af en toe een overschatte bezigheid. voorwaar een boude uitspraak! echter, fotoots maken is af en toe toch gewoon buiten zijn, in het gras liggen naast een rietkraag, genieten van de zon en van de wind, op tijd de ogen open doen en op het knopje drukken. toch? aan het lichtspel dat af en toe te zien is, kan geen kunstmatig licht, opgewekt door ingewikkelde flitsopstellingen tippen. zeg dat fotojanus het gezegd heeft!

puszta pluis

wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd. een spreekwoord dat klopt als een zwerende vinger in de woestijn! en dus maakte fotojanus ook een beeld van deze paardenbloempluis, ondanks al de speciallekes die op en rond de puszta te fotograferen waren. Stay tuned, de speciallekes komen er nog aan!

vogelmelk

fotojanus had de eer en het genoegen om een kleine week de streek rond hortobagy in hongarije te mogen verkennen! en ik wens u van ganser harte de zelfde eer en hetzelfde genoegen toe! de streek is werkelijk adembenemend. fotojanus keek er met open mond naar sakervalken, keizerarenden, arendbuizerds, roodpootvalken, baltsende kemphanen, witwangsterns,witvleugelsterns, grote trappen...en ook naar deze vogelmelk!

bloementapijt

fotojanus gaat op stap, naar de woeste steppe van hortobagy in hongarije. de bedoeling is om er vogels te kijken. roodpootvalken en van die dingen. en van de landschappen te genieten, zoals fotojanus al kon doen in italië. hopelijk kan u er in de kortstondige afwezigheid van updates op deze blog ook van genieten.

ruinehagedis

fotojanus is back in town! net op tijd om te genieten van de lokale warmte en om te verhinderen dat de paaseieren smelten in de tuin.de voorbije week werd doorgebracht in het zuiden van italië, op zoek naar lekkers, observeerbaars en fotografeerbaars. lekker is bovenstaande jongen waarschijnlijk niet, maar observeerbaar en fotografeerbaar wel. mensen die het kunnen weten bevestigden dat dit de ruinehagedis is. meteen de eerste ruinehagedis op deze blog!