dag pauwoog

fotojanus probeert al een tijdje om een proper fotoke te maken van een dagpauwoog. geen gewone foto, maar eerder iets wat ervoor zorgt dat de foto iets speciaals heeft. nu, dagpauwogen zijn wat betreft niet simpel. de vele kleuren in de vleugels zorgen er voor dat een deftige belichting, in combinatie met een "moeilijk" standpunt niet zo simpel is. tot ik vorige week dit portretje kon maken. het is toch iets anders, niet?

koppig

het is eind september, en we zijn bezig met een prachtige nazomer - voorherfst. nazomer wegens de temperatuur, voorherfst wegens de bladeren die aan het verkleuren zijn en van de bomen vallen. daar worden ze afgebroken tot voedingsstoffen die volgend jaar de boom opnieuw energie moeten geven om opnieuw blaadjes te maken. wat een kringloop! maar soms is een blad koppig, en wil het afgebroken worden terwijl het nog aan de boom hangt.

tegen licht

heden ten dage kan een mens tegen alles zijn. tegen hoofddoeken of tegen hoofdoekenverboden, tegen het weggieten van melk op velden of tegen het protest tegen het weggieten van melk. waar ik tegen ben - in deze materie laat ik hier in het midden, maar het zou me wel plezieren als mensen een beetje meer voor zouden zijn. ik ben bijvoorbeeld af en toe eens voor foto's tegen licht!

schermbloemscherm

terug naar de planten! ze mogen er ook zijn. toch om naar te kijken, of te fotograferen. een naam op die dingen plakken is niet echt mijn ding. maar dit is een schermbloemige. dit is zelfs het scherm van een schermbloemige. een schermbloemscherm!

shadowplay

tja...van fotoots trekken is er eigenlijk nog niet veel gekomen sinds de roemloze aftocht uit frankrijk. het zou anders al wel stillekens beginnen gaan denk ik. de rug beweegt al veel meer en protesteert heel wat minder, maar ergens is er gelijk geen tijd. de grote vakantie is gedaan, en het vergaderseizoen is begonnen. eigenlijk is dat niet te schatten hé, het begin van zo een vergaderseizoen. hier op de gemeente is het ook weer begonnen, en zoals dat gaat in een gemeente kom je altijd dezelfde mensen tegen op die verschillende vergaderingen. normaal is dat een paar keer per week, maar nu is iedereen precies gebeten om het vergaderseizoen opnieuw te starten. gevolg: iedereen ziet weer iedereen maar dan een paar keer per week. en de opener van een gesprek: "veel vergaderingen hé, den laatsten tijd". nog een weekske op dat tempo en alles wordt weer rustiger. en is er weer tijd om een fotoke te doen. de goesting is er al. om eens iets te doen met licht en schaduw. zoals in het deze foto. of zo...

landschapslijntjes

"la stagione è finita"...of "het seizoen is gedaan", maar dan op zijn italiaans. ik heb me ooit laten vertellen dat het tomatenseizoen in italië per definitie gedaan is op 1 september. dan worden alle planten uitgerukt, of er nu nog lekkere tomaten aanhangen of niet. het seizoen is immers gedaan...
fotojanus gaat minder drastisch te werk, maar laat toch weten dat het gedaan is met vlinderfotoots voor dit jaar. het seizoen is gedaan. laten we eens iets anders doen. punten en lijntjes in een landschap bijvoorbeeld. en waarom niet in een frans landschap?

eindelijk!

ooit, in een ver verleden, ging ik als hoeder der nederlandse talen mee met de jnm van kortrijk op kamp naar de lorraine. mee op kamp, wat zeg ik? ik was er zelfs lid van het kaaa-seee (ofte kc) zoals dat in het jnm'se jargon heette. ook toen al was er een voorliefde voor vlindertjes, en op dat kamp mocht ik voor de eerste keer een tweekleurige parelmoervlinder aanschouwen. en toen nooit meer. het was een soort van ideaalbeeld geworden, nog ne keer een tweekleurige parelmoer zien. en nu is het gelukt! ik heb er zelfs een portretje van. en het toont dat het beestje eigenlijk wel kleiner is dan ik in mijn geheugen had. het is altijd iets, met dat geheugen...