shadowplay

tja...van fotoots trekken is er eigenlijk nog niet veel gekomen sinds de roemloze aftocht uit frankrijk. het zou anders al wel stillekens beginnen gaan denk ik. de rug beweegt al veel meer en protesteert heel wat minder, maar ergens is er gelijk geen tijd. de grote vakantie is gedaan, en het vergaderseizoen is begonnen. eigenlijk is dat niet te schatten hé, het begin van zo een vergaderseizoen. hier op de gemeente is het ook weer begonnen, en zoals dat gaat in een gemeente kom je altijd dezelfde mensen tegen op die verschillende vergaderingen. normaal is dat een paar keer per week, maar nu is iedereen precies gebeten om het vergaderseizoen opnieuw te starten. gevolg: iedereen ziet weer iedereen maar dan een paar keer per week. en de opener van een gesprek: "veel vergaderingen hé, den laatsten tijd". nog een weekske op dat tempo en alles wordt weer rustiger. en is er weer tijd om een fotoke te doen. de goesting is er al. om eens iets te doen met licht en schaduw. zoals in het deze foto. of zo...

landschapslijntjes

"la stagione è finita"...of "het seizoen is gedaan", maar dan op zijn italiaans. ik heb me ooit laten vertellen dat het tomatenseizoen in italië per definitie gedaan is op 1 september. dan worden alle planten uitgerukt, of er nu nog lekkere tomaten aanhangen of niet. het seizoen is immers gedaan...
fotojanus gaat minder drastisch te werk, maar laat toch weten dat het gedaan is met vlinderfotoots voor dit jaar. het seizoen is gedaan. laten we eens iets anders doen. punten en lijntjes in een landschap bijvoorbeeld. en waarom niet in een frans landschap?

eindelijk!

ooit, in een ver verleden, ging ik als hoeder der nederlandse talen mee met de jnm van kortrijk op kamp naar de lorraine. mee op kamp, wat zeg ik? ik was er zelfs lid van het kaaa-seee (ofte kc) zoals dat in het jnm'se jargon heette. ook toen al was er een voorliefde voor vlindertjes, en op dat kamp mocht ik voor de eerste keer een tweekleurige parelmoervlinder aanschouwen. en toen nooit meer. het was een soort van ideaalbeeld geworden, nog ne keer een tweekleurige parelmoer zien. en nu is het gelukt! ik heb er zelfs een portretje van. en het toont dat het beestje eigenlijk wel kleiner is dan ik in mijn geheugen had. het is altijd iets, met dat geheugen...

back (!?) in town

fotojanus is terug van weggeweest! maar niet zoals hij verhoopt had! daar waar een reis bedoeld is om ontspannend te zijn, gastronomisch verantwoord en fotograferend uitdagend werd deze reis een reis die letterlijk in het water viel. plat op de rug dan nog...het vervolg laat zich raden: steun aan de farmaceutische industrie, krukken, en weinig bewegingsvrijheid. later deze week volgen wat reisfotoots, tot de rug het toelaat om hier ter plekke weer interessantigheden op de gevoelige plaat vast te leggen...

tijgerspin

fotojanus neemt afscheid! niet voor altijd, maar gewoon, voor eventjes. fotojanus gaat genieten van een welverdiende congée - volledig incognito ergens in het franse zuiden. leven als god in frankrijk, het zal er niet aan mankeren! om deze uithuizigheid te compenseren, een fotooke van een zuiders beestje, maar wel hier in kuurne genomen. een tijgerspin! gefotografeerd in mijn favoriete groene long!!

viroin vlinders

dames en heren! u had het al door, en het wordt opnieuw bevestigd! fotojanus is een viroin-ganger. op gezette tijden kriebelt het zodanig dat sporten niet meer helpt, en dan moet er naar de viroin gegaan worden. liefst op een mooie dag, zodat de vlinders wat vliegen en er duchtig portretjes kunnen worden gemaakt. hierboven zie je een dambordje, toch wel een typisch bewonertje van kalkhellingen, en dus in de viroin fijn vertegenwoordigd.

het vlindertje hieronder is een bleek blauwtje. in het engels wordt dit chalkhill blue, en het heeft zijn naam niet gestolen. ik ben eigenlijk maar op 1 kalkhelling geweest, en wat ik daar zag heeft me dus blij gemaakt. hopen bleke blauwtjes, zoals dit exemplaartje bijvoorbeeld!

blauw paar

het is augustus, en het ziet er naar uit dat het begin van augustus her en der blauw kleurt. ik kan me eigenlijk niet herinneren dat er zo veel icarusblauwtjes rondvlogen in bepaalde gebiedjes. en ze zijn actief meneer/mevrouw. zoals deze meneer en mevrouw, die van het mooie weer profiteerden om in het zicht van mijnen nikon de nodige uitwisselingen te laten geworden om ervoor te zorgen dat de volgende generatie icarusjes het landschap alweer blauw kunnen kleuren!