papaverkroon

ergens in den hof staan er een soort papavers, die er zodanig kunstmatig uitzien dat ik van geen kanten weet waar ze uitkomen. nu, gastvrij als we zijn, zijn die dingen geweldig welkom. ze zijn wel ongelooflijk teer, ik heb zo het idee dat een bloem niet meer dan twee dagen meegaat. de eerste bloem werd er afgeregend. wat zeg ik, de eerste bloembladen werden er door een fantastische regenbui afgeranseld. en dit is er wat van over bleef, onmiddellijk na de regen: een papaverkroon

28 stippen

biodiversiteit in de tuin! en dan nog in een vermenigvuldigende pose! twee 14stippelige lieveheersbeestje op elkaar, zou dat dan een 28stippelig lieveheersdingske zijn?

blowin' in the wind

terwijl ik hier al een minuut of drie zit te wachten tot de website van de nmbs het belieft om me toe te laten mijn treinticket te betalen dat ik online heb gekocht (leve het digitale tijdperk, ben ik aan het multitasken geslagen om ook hier mijn ding te doen. uit deze oefening blijkt duidelijk dat blogger sneller is dan de nmbs! leve blogger! leve het bloggend leven!!

hieronder staan een paar fotoots die gemaakt zijn om mijn techniek te verbeteren. echter, soms is het leuk om gewoon fotoots te maken, vanuit het buikgevoel. de foto hierboven is er zo éentje. op een avondwandeling in de groene long zag ik dit streepkruid (als het al streepkruid is) waaien in de wind. rap op de knieën gaan zitten, achtergrond onbewust zo mooi mogelijk kiezen, diafragma instellen en afdrukken. alles in de flits van het momentum (nmbs nog altijd niet klaar, vandaar de neiging tot liederlijk taalgebruik). en ik moet zeggen dat ik er content van ben. contenter dan van de vooruitgang bij de nmbs, waarvan ik straks de website ga sluiten zonder te betalen, zodat ik moet hopen dat de automatische biljettenverdeler (leve de vooruitgang!) werkt. dat aanschuiven in die rij aan het loket, tussen allemaal mensen die ik niet ken, het verplicht contact met de loketbediende.ik mag er niet aan denken. het lijkt me zo 20-ste eeuws...

weekendlicht

dames en heren: een lantaarntje! moge dit licht in uw weekend brengen!! (en zoals dikwijls is de foto precies beter als hij wordt aangeklikt. houdt blogger zich bezig met fotosabotage?)

techniek

tja, fotoots maken... een mens moet er op oefenen! op het knopje drukken kan iedereen, fotoots deleten achteraf ook. maar het is toch leuk als je niet moet deleten, en niet al te veel tijd moet fotoshoppen. vandaar dat ik probeer te oefenen. en dit is het resultaat: neem een moeilijke bloem (bleek - gevaarlijk om uit te branden), hou het detail in de bleke delen en maak de achtergrond in 1 keer wazig en doe het zodanig dat er bijna iet meer moet aan geprutst worden achteraf. en hier heb ik alleen maar wat histogram werk verricht. er is nog wat werk om ook detail te behouden in het onderste stuk van de bloem, maar op een dag lukt dat wel! beloofd!

parasiet

het is tijd voor eens iets anders. het kunnen niet altijd beesten of planten zijn, wat dacht u van een combinatie? hierboven kan u een galappel bewonderen: gemaakt door een plant als reactie op een infectie van een snoodaard: een parasitair insect (dat kan luisteren naar de merknaam galwesp, maar ook galmuggen of galmijten) heeft de plant geinfecteerd en die gaat nietsvermoedend galappels produceren, die het voorlopige tehuis en restaurant vormen voor de larve.
ik zal u eens iets strafs vertellen: uit galappels die op eikebladeren gevonden werd inkt gemaakt. er werd het een en het ander aan toegevoegd, dat mengseltje werd zwart en er kon geschreven worden. en zeg nu niet dat u dat al wist...

insectenkoning

net zoals kinderen (én volwassenen - we geven het toe) graag kijken naar de leeuwenkoning, zo kan ik genieten van de insectenkoningen. of liever, de insectenkeizers, want dat is indrukwekkender! dames en heren, het onderwerp van vandaag: de libellen! die beesten intrigeren mij mateloos: hun bouwplan is gedurende era's aan evolutietijd vrijwel ongewijzigd gebleven en toch heeft de voorhistorische architect eraan gedacht om alles te voorzien opdat het beest in de mode zou blijven! al eens bekeken hoe zo een libel heen en weer zoeft om het territorium te vrijwaren van snode indringers? of nog indrukwekkender: hoe ze schijnbaar moeiteloos dagvlinders achtervolgen, vangen en opeten in de vlucht? het stuntgehalte van een enkel libellenindividu overschrijdt vele keren dat van de volledige verzameling james bond films!

hieronder zie je de smaragdlibel, vorige week gefotografeerd in dardennen. eerst dacht ik dat ik met een soort metaalglanslibel te doen had, maar wegens geen geel aan de kop en nog wat vleugelkenmerken bleek het al snel om een smaragdlibel te gaan.



het volgende beest vliegt nu ook volop bij ons: de platbuik. deze kan nog niet lang als libel door het leven gaan: de vleugels blonken nog volop toen ik het beestje tussen het gras ontdekte, en vliegen ging ook niet echt. de platbuik is op het eerste zicht te verwarren met de oeverlibel, maar de platbuik heeft die zwarte vlekken aan de vleugelbasis. of hoe je zo tot een ezelsbruggetje komt voor een westvlaming: de platbuik heeft plekken op zijn vleugels...