Achtergrond

Wie fotoots neemt moet op de achtergrond letten. Een waarheid als een koe, de achtergrond maakt dikwijls de foto, alhoewel het onderwerp op zich niet als onbelangrijk beschouwd mag worden. De ene achtergrond is al iets levendiger en gevarieerder dan de andere. Deze vindf fotojanus nu iets levendiger en gevarieerder dan de andere. O ja: het onderwerp is een vlinder. een woudparelmoer...

Wie het bruine niet eert...

Bruine zandoogjes zien er op het eerste zicht niet uit. zo'n bruin gefladder-ding, met niet al te veel afwisseling in. ze zetten zich ook niet al te rap neer, ze behoren dus tot de groep van 'ambetante dingen om te fotograferen'. maar dit beest bewijst op zijn eentje het volledige tegendeel. Deze was helemaal niet ambetant om te fotograferen. Deze poseerde zelfs gewillig mee. en bij nader inzien is dat helemaal geen bruin fladderding, maar een heel mooie vlinder. wie het bruine niet eert, is het bonte niet weerd!

blauwe vuurvlinder

Af en toe verwisselt fotojanus het vlaamsche voor het waalsche. de gelegenheden om eens een specialleke te zien zijn daar oneindig veel groter. de kans dat zo'n specialleke meewerkt om op de foto te geraken zijn meer dan oneindig veel groter. geef toe, ooit al oog in oog gestaan met een blauwe vuurvlinder?

Bang the drum!

Soms klopt het plaatje, als een mens door zijn lens kijkt. of door haar lens, als de fotografe van de vrouwelijke kunne is. hier was het meteen prijs! doet dit niet denken aan paukeslagen?

Alle ogen op een stokje

groot was de verbazing van fotojanus toen hij - plat op zijn buik - oog in oog kwam te liggen met een paar uilenogen. een mens doet dat hij kan: op het knopje van de camera drukken. om dan thuis en achteraf te ontdekken dat het om vruchtjes van plantjes ging. wij mensen, wij kunnen dat nu wel plaatsen als kleine onderdeeltjes van kleine plantjes. maar stel u eens voor dat u een mier bent? stel u dat eens voor!

Floating Flower

Geef mij een body en een macrolens, en ge zult van mij geen last meer hebben, sprak Fotojanus al vele malen teder. Deze is genomen met de macrolens waarvan sprake. hij of zij die die sigma 105 in elkaar heeft gestoken zou ter plekken en terstonds heilig moeten verklaard worden. En of op zijn/haar heiligenkaartje mag dan deze foto prijken.

regent het nog?

Fotojanus trok eerder deze week, vergezeld van gezin, camera en lenzen naar sicilië. Land van strand en vulkaan, van zon en sneeuw, van de heerlijkste wijnen en de zoetste honingen, van de schitterendste landschappen doorspekt met publieke vuilnisbelten, en europese moerasschildpadden. deze stak het pad over, in een kustelijk natuurreservaat. wegens enthousiaste toekijkers stak hij letterlijk zijn kop tussen zijn schouders. maar de gemiddelde natuurfotograaf heeft geduld. en geduld loont. het beest kwam eerst op het gemak piepen. of we al weg waren denk ik. maar hij keek alsof hij controleerde alsof het gedaan was met regenen. klaar om terug in zijn schulp te kruipen (alweer letterlijk), of zijn pad te vervolgen. zijn schildpad, denk ik dan...