louisiana tree standing

fotojanus is terug in het land. dat uit het land zijn verklaart deels de fotostilte die er hier heerste. deze keer mocht/moest fotojanus naar new orleans, city of cajun, jazz en bourbon street. maar vooraleer vooraanstaande wetenschappelijke gedachtengangen werden uitgewisseld in new orleans, trok fotojanus het hinterland van louisiana in. op zoek naar de swamps, en  hun gevederde bewoners. de camera, met kitlens, mocht ook mee. dit is een voorproefje van een dode boom, meer dode bomen zouden kunnen volgen.

last tree standing revisited

lieve lezers, fotojanus moet iets bekennen: het is er de laatste tijd niet meer van gekomen om de wijde wereld in te trekken, gewapend met fototoestel en "met-zorg-gekozen-lens", om mooie beelden vast te leggen en met u te delen. derhalve moet een mens doen wat een mens moet doen: in het archief op zoek gaan naar dingen die het daglicht mogen verdragen. zoals deze boom, die helemaal alleen de steppe in hongarije bewaakt...een bevreemdende sfeer was dat daar. en die sfeer, die staat op de foto.

last trees standing

het dooit dat het geen naam is. nog geen week geleden lag er sneeuw die met bakken uit de hemel kwam gedwarreld. om nog een tijdje na te genieten deze foto van die twee knotwilgen, die er uitzien alsof ze met hun knoestige stam het landschap proberen te beschermen tegen de sneeuwstorm die er toen echt woedde. ze zijn er in geslaagd!

sneeuwvogel

het sneeuwt en het vriest dat het kraakt. de vogels hebben het moeilijk om eten te vinden, en na strenge winters kan de oplettende vogelkijker dat opmerken in het aantal keer dat hij een ijsvogel opmerkt. waarschijnlijk hebben de ijsvogels het ook nu moeilijk. en de andere vogels? die zijn stilletjes aan het veranderen in sneeuwvogels...

trick of the light!

sneeuw! eindelijk! de afwezigheid van kleuren van de laatste dagen, of waren het weken (?) werden bedolven onder een laagje sneeuw. feest voor de kleinen der aarde, die gaan sleeën, feest ook voor de groten der aarde die samen met de kleinen der aarde nog eens ouderwets sneeuwballen kunnen gooien. nadat het fototoestel veilig is weggelegd, wel te verstaan. en dat, ook nadat een foto werd genomen die zijn weg naar hier kon vonden. en wat is er ironischer om net nu alle kleur uit de foto te weren. het is de schuld van de triffids. ze spelen net "trick of the light". voorwaard een bron van inspiratie, en de aanleiding tot de eerste echte zwart-wit foto op deze blog!

een fantastisch 2013

2013 is in gang geschoten. hier en daar met champagnekurken, elders met vuurwerk...mensen wensen elkaar een fantastisch 2013, de betere blogger zette net na de obligate nieuwjaarkussen zijn eerste blogbericht van 2013 online. fotojanus behoort duidelijk niet tot de betere blogger, wegens fotojanus is al lang door de obligate nieuwjaarskussen heen en het bleef hier oorverdovend stil. dit is dus het eerste bericht van 2013, en er mag gehoopt worden dat er nog vele zullen volgen. maar om te beginnen, wenst fotojanus u een machtig 2013, een jaar om in te kaderen! en hoe kunnen we dat jaar beter beginnen met een beeldje van een verlegen meeuw aan zee. zo eentje die te verlegen is om zijn nieuwjaarsbrief op te zeggen, en dan maar een beetje schuin wegkijkt. zeg nu niet dat je het gevoel niet (her)kent!

de zee is als gekleurde soep

de zee is als koude soep! kamagurka en herr seele zongen het ergens in de jaren tachtig. maar de zee is meer dan koude soep. de zee kan ook gekleurde soep zijn. als een mens maar wil kijken!