herfstblad II

die bladeren dus. het begon redelijk hard te waaien, en ik wou een poging doen om aan de hand van die bladeren "wind" te fotograferen. een langere sluitertijd dus, en hopen dat het iets zou geven. het zou beter kunnen, maar voor een eerste poging ben ik toch content.

herfstblad I

zaterdag kwam de zon er een half uurtje door. tijd om in de tuin eens rond te kijken naar foto-onderwerpen. de boom van de buren heeft nog een aantal blaadjes hangen die mooi kleurden en rondflapperden in de wind. een mooi onderwerp om eens een serietje aan te wijden. dit is de eerste foto, meer volgt later (om het spannend te houden!)

gitaar

tja, in valencia scheen de zon, en was het tussen de 18 en de 23 graden... eens hier terug schijnt de grauwheid toegeslagen te hebben. ik ben nog niet buiten geraakt om foto's te nemen, maar dit experimentje heb ik binnen gedaan. AC DC op MTV!

paddestoel

iedereen fotografeert nu paddestoelen. ik moet eerlijk toegeven, ik heb er nog niet veel aan doodgedaan. buiten dit plaatje heb ik nog geen paddestoel gefotografeerd. het zal voor volgend jaar zijn. volgende week zit ik in valencia, omdat het ook daar fijn werken is waarschijnlijk. als ik terugkwam zijn er misschien geen paddestoelen meer... vandaar: geniet van deze bruingerande duozwammen!

rots-intertidaal

een andere vorm van intertidaal... woeliger, schuimiger, vol energie, zoals de zee eigenlijk wel is. en mooie lijnen, ideaal om eens iets uit te proberen...

intertidaal

het is geen weer om macrofotoots te trekken, en ik heb er jammer genoeg ook geen tijd voor. geachte lezer, de moderne mariene bioloog rept zich heden ten dage van workshop naar vergadering, om 's avonds moe en afgepeigerd te moeten vaststellen dat er toch nog wat werk aan de winkel is. maar we doen het graag natuurlijk. of hoe zou je zelf zijn als je af en toe in het intertidaal mag gaan werken? zeker als het er zo mooi uitziet als op de foto

eenzaam...

dan heb je je ganse bestaan trots een inktvis ondersteund, samen met hem of met haar de zeeën doorzwommen en stormen getrotseerd. en dan eindig je, eenzaam en alleen, ergens op een strand en alleen zandkorrels houden je gezelschap...